Co On pomyślał tego nikt nie zmieni

Co On pomyślał tego nikt nie zmieni


Niedawno wysłałem na areopag przedstawienie napisane przed latami przez moją siostrę Janinę Kaźmierczak USJK na Boże Narodzenie. Teraz moja siostra napisała już przedstawienie na 2015 rok i je przedstawiam poniżej.

Grafikę wykonał + Jerzy Jękot.

 

Wprowadzenie:

Prorocy w Starym Testamencie mówili często o wydarzeniach współczesnych im, a jednocześnie w prorockiej wizji widzieli w przyszłości światełko przyjścia oczekiwanego Zbawiciela i Jego Matki. W ich świadomości jakby nakładało się wydarzenie obecne z przyszłym. Takie widzenie czegoś w dalekiej przyszłości nazywamy perspektywą prorocką.

Na przykład Bóg przemawiał do złego ducha po grzechu w raju o nieprzyjaźni między nim a niewiastą. Bóg wtedy, gdy jedyną niewiastą na ziemi była Ewa, te słowa odnosił do Matki Bożej, która w dalekiej przyszłości zdeptała głowę szatana.

Gdy wiele lat przed Narodzeniem Jezusa (w 734 roku przed naszą erą) przeciwnicy walczyli z Achazem, królem Judy, prorok Izajasz powiedział, że Bóg da Achazowi znak zwycięstwa. Jednak słowa proroka "Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna i nazwie Go imieniem Emanuel - Bóg z nami" dotyczą dalekiej przyszłości, bo narodzenia Jezusa z Matki Maryi.

Także w słowach, wypowiedzianych przy stworzeniu świata "Uczyńmy człowieka na Nasz obraz podobnego Nam" Bóg widzi daleką przyszłość, a mianowicie najpiękniejszego człowieka Jezusa dla którego i przez którego wszystko się stało. Myśl o Jezusie otwiera historię ludzkości w słowach „uczyńmy człowieka” i ją zamyka w ostatnim zdaniu Pisma Świętego, w którym ludzkość wola "przyjdź Panie Jezu" Emanuelu.

 

XXXXX

"Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię" (Rdz 1, 1).

Słychać uderzenie pioruna oraz delikatną muzykę. Na ścianie pokazują się piękne obrazy: Góry, jeziora, morza, rzeki, rośliny, zwierzęta, ptaki, owady...

"Gdy on otworzy nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy" (Iz 22, 22b).

"Wreszcie Bóg rzekł: "Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam" (Rdz 1, 26).

Ludzie - Adam i Ewa powstają z podłogi. Ocierają oczy, przeciągają się.
Słyszą glos Boży: "Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać według upodobania, ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy z niego spożyjesz, umrzesz" (Rdz 2, 16-17).

"Gdy on otworzy nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy" (Iz 22, 22b).

Słychać syczenie kusiciela. Głos: Czy Bóg zabronił wam jeść owoców z tego ogrodu?

Ewa: Możemy jeść wszystkie owoce oprócz owoców z tego drzewa, bo na pewno umrzemy.

Kusiciel: Na pewno nie umrzecie. Jedzcie.

Ewa zrywa owoc. Gryzie i podaje Adamowi, który również je z apetytem.

Jednak po spożyciu Adam i Ewa wstydzą się. Zauważyli, że mają ciało. Oglądają swoje ręce i nogi.

Adam: Co się z nami stało? Ja mam ciało! Przedtem na to nie zwracałem uwagi.

Ewa: Ja też mam ręce. Mam ciało.

Bóg: Cóż to się stało Adamie???

Adam: To Ewa.

Ewa: To wąż pokusił nas i zjedliśmy.

 

Bóg rzekł: „Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a Niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo Jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę” (Rdz 3, 15).

Pokazuje się piękna Matka BOŻA. Słychać śpiew: Piękna nad księżyc, wybrana nad słońce i nie ma w sobie zmazy.

"Gdy on otworzy nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy" (Iz 22, 22b).

XXXXX

W 734 roku przed Narodzeniem Jezusa dwa wojska: Aramejskie i Izraelskie wystąpiły przeciw królowi Judy Achazowi chcąc zniszczyć i okraść Jerozolimę.

Na scenie widać wielu wojowników i zalęknionego króla Achaza do którego podchodzi Izajasz mówiąc:

Królu Achazie, potomku Dawida, przodku zapowiedzianego Emmanuela – Jezusa nie bój się tych dwóch niedopałków dymiących głowni, bo Bóg jest z tobą.

Achaz pokazuje walecznych ludzi i mówi: a jednak się boję, zobacz ilu ich jest.

Izajasz: Proś dla siebie o znak.

Achaz: Nie będę prosił i nie będę wystawiał Boga na próbę,

Izajasz: Pan sam da ci znak, Oto Dziewica z łaski Bożej pocznie i porodzi Syna i nazwie Go imieniem Emanuel - Bóg z nami. Gdy ten Wielki Syn się narodzi wszyscy ludzie będą mogli przez Jego Matkę zwracać się do Boga.

Wojska Izraelskie i Aramejskie odchodzą jakby pokonane.

"Gdy on otworzy nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy" (Iz 22, 22b).

XXXXX

Anioł podchodzi do Maryi mówiąc: Bądź pozdrowiona pełna łaski, Pan z Tobą, oto poczniesz i porodzisz Syna i nazwiesz Go imieniem Emmanuel Jezus, BÓG z nami, będzie On OBRAZEM BOGA.

Maryja: jakże się to stanie? Przecież ja nie mam męża.

Anioł: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego Cię zacieni. Twój Syn będzie Synem Bożym. Twoja krewna Elżbieta z Woli Bożej też poczęła mimo starszego wieku i za trzy miesiące narodzi się jej syn.

Maryja: Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa Twego.

"Gdy on otworzy nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy" (Iz 22,22b).

XXXXX

Spotkanie Maryi z Elżbietą.

Elżbieta: Skądże mi to, ze Matka Pana mego przychodzi do mnie?

Maryja śpiewa "Magnificat, magnificat, magnificat anima mea Dominum, magnificat, magnificat, magnificat anima mea".

"Gdy on otworzy nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy" (Iz 22, 2b).

Po narodzeniu św. Jana Maryja odchodzi z Ain Carim. Spotyka Józefa.

Józef: Maryjo Anioł mi wszystko powiedział. Odtąd będziemy razem, ale
teraz musimy iść do Jerozolimy, bo jest spis ludności.

Maryja: no to idźmy.

Józef: musimy znaleźć dobre miejsce.

Śpiew: Hu, hu, hula wiatr, po ziemi się niesie, hej, hej dziwna wieść, że w Betlejem mieście.

Maryja: nie martw się Jozefie, każda skromna grota może być dobra, bo
TEMU DZIECKU chodzi tylko o MIŁOŚĆ, a nie o ludzkie wygody.

Hu, hu, hula wiatr, w szopie się narodził, hej, hej dziwna wieść, świata Panicz Młody.

Hu, hu, hula wiatr, aniołowie wszędy, hej, hej dziwna wieść śpiewają kolędy.

 

Wchodzą do groty. Aniołowie śpiewają: Dzisiaj w Betlejem.

Podchodzą pasterze. Wnoszą swoje dary.

Hu, hu, hula wiatr, pasterze przybyli, hej, hej dziwna wieść i dary złożyli.

"Gdy on otworzy nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy" (Iz 22, 22b).

Podchodzą Królowie i składają swoje dary.

Hu, hu, hula wiatr, przybyli królowie, hej, hej dziwna wieść, świata Monarchowie.

Hu, hu, hula wiatr, królowie klękają, hej, hej dziwna wieść, i cześć Mu oddają.

 

XXXXX

Z królami podchodzi Papież Jan Paweł II. Totus Tuus Maryjo, cały Twój.
Słychać słowa Ojca Świętego "Nie lękajcie się...".

"Gdy on otworzy nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy" (Iz 22, 22b).

XXXXX

Podchodzi Pasterz w purpurze i w stroju pasterza np. narzucony kożuch - prymas Wyszyński.

"Wszystko postawiłem na Maryję. W więzieniu w Komańczy opracowałem uroczystą dziewięcioletnią nowennę przed 1000-leciem chrztu Polski. Wszystkie polskie diecezje, wszystkie parafie nawiedziła Matka Boża w swojej kopii cudownego obrazu, a gdy ta kopia została uwięziona to nasz naród Matkę Najświętszą przyjmował w peregrynującej samej ramie obrazu. Wszystkie polskie rodziny i każdy Polak mógł przeżyć oddanie Matce Najświętszej według aktu, który w więzieniu napisałem.

Prymas Wyszyński podnosi obrazek Matki Najświętszej i odczytuje "Akt Oddania”.

Nawet uwięzienie Księdza Prymasa przyniosło dobry owoc. Bóg wszystko może wykorzystać. "Gdy on otworzy nikt nie zamknie, gdy on zamknie nikt nie otworzy" (Iz 22, 22b).

XXXXX

Podchodzi Papież Jan Paweł II w bieli, pasterz ludu Bożego.

Totus Tuus Maryjo, cały Twój.

Słychać głos Ojca Świętego "Nie lękajcie się...".

"Gdy on otworzy nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy" (Iz 22, 22b).

Podchodzi św. Jan Ewangelista i modli się patrząc w stronę, z której przyjdzie Hostia: Duch i Oblubienica mówią "Przyjdź", a kto posłyszy, niech powie "Przyjdź", "Przyjdź Panie Jezu" (Ap 22, 17 i 20). Proszę Cię Panie przyjdź.

Śpiew: Przyjdź Jezu mój, zostań wśród nas na zawsze już, przyjdź Jezu mój, zostań wśród nas na zawsze już.

 

XXXXX

Z góry zniża się wielka HOSTIA.

„Gdy on otworzy nikt nie zamknie, gdy on zamknie nikt nie otworzy" (Iz 22, 22b).

Śpiew: Witaj Jezu Synu Maryi Tyś jest Bóg prawdziwy w świętej Hostyi.

Do przodu przed Hostię podchodzi Matka Boża z Dzieciątkiem. Staje na tle Hostii.


"Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam".

Słychać słowa: Oto człowiek Doskonały.

Śpiew: "Bóg się rodzi".