Przedstawienie na Boże Narodzenie "Betlejem Dom Chleba"

Przedstawienie na Boże Narodzenie "Betlejem Dom Chleba"


Moja siostra Janina Kaźmierczak jest siostrą zakonną Urszulanką Serca Jezusa Konającego i pracuje od lat z dziećmi w świetlicy środowiskowej w Pniewach. Pisze ona każdego roku przedstawienie na bazie biblijnej zwane jasełkami, które dzieci grają w okresie Bożego Narodzenia. Poniżej jedno z nich

 

W pomieszczeniu jest ciemno, słychać słowa: "Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię" (Rdz 1,1).

Uderzenie pioruna i zapala się światło. Na ścianie widać napis: BETLEJEM DOM CHLEBA. Mała dziewczynka chodzi i powtarza: co to może być Dom Chleba?

Pojawia się starzec. Ona podchodzi i pyta: Co to jest Dom Chleba?

Starzec: Dom chleba to jest mój dom, bo moja żona piecze chleb. Wielu ludzi przychodzi do nas, bo nie mają co jeść.

Mała dziewczynka: Acha, więc dom chleba to dom, gdzie piecze się chleb dla ludzi, dom gdzie wielu znajduje pożywienie.

Starzec odchodzi. Pojawia. się Jakub.

 

Dziewczynka pyta: Powiedz mi Jakubie, co to jest dom chleba?

Jakub: Domem chleba jest pokolenie syna mego Judy. Moje proroctwo brzmi: "nie zostanie odjęte berło od Judy, ani laska pasterska spośród kolan jego, aż przyjdzie ten, do którego ono należy i zdobędzie posłuch u narodów" (Rdz 49,10).

Dziewczynka: Więc domem chleba jest ród Judy, bo jego potomkiem będzie wielki Pasterz, Mesjasz i Zbawiciel świata, który paść będzie wiele narodów.

Jakub: Tak, wówczas nie zabraknie nikomu chleba.

 

Dziewczynka: Mędrcze kim ty jesteś?

Mędrzec Syrach: Jestem synem Syracha i głoszę jego mądrość.

Dziewczynka: Powiedz mi proszę, co to jest Dom Chleba?

Mędrzec Syrach: Odpowiem proroctwem:

"Zapamiętaj to sobie, uważaj pilnie. Każda istota żyjąca lubi podobną do siebie, a każdy człowiek, tego kto jest mu równy. Każda istota żyjąca łączy się według swego gatunku, a człowiek przystaje do podobnego sobie. Czy współżyć będzie wilki z jagnięciem? Podobnie grzesznik ze sprawiedliwym?" (Syr 13,13 a.15.16-17).

Zapamiętaj to sobie, uważaj pilnie: dzieci otrzymują naturę swoich rodziców. Dobroć, miłość, prostota i ofiarność dzieci są związane z przymiotami rodziców. Dom Chleba to dom, w którym rodzice doskonale przekazują dzieciom swoje wartości. Dom chleba, to nie tylko dom, czy miejsce, ale to może być  naród, rodzina lub człowiek, w którym rodzi się  wszystko, co dobre i potrzebne do życia jak chleb. Gdy będziesz dobra, wtedy również ty będziesz dla innych Domem Chleba.

Dziewczynka: Ja mogę być Domem Chleba... Chcę być dobra jak chleb.

 

Na scenie pojawia się Hiob. Drapie się jakąś skorupą.

Dziewczynka: Witaj nieszczęśliwy człowieku. Ooo kim ty jesteś.

Hiob: Ja jestem Hiobem. Choruję na trąd. Uważaj, nie zbliżaj się.

Hiob wielbi Boga.

Podchodzi żona Hioba: Jeszcze trwasz mocno w prawości??? Zachowuj się jak normalny człowiek, złorzecz Bogu i umieraj!!!

Hiob: Mówisz jak kobieta szalona. Dobro przyjęliśmy z ręki Boga, czemu zła przyjąć nie możemy? Bóg dał i Bóg zabrał. Niech imię Boga będzie błogosławione.

Hiob wielbi Boga. Po chwili dodaje :

Ja wiem wybawca mój żyje, Na ziemi wystąpi jako ostatni. Moimi oczami będę widział Boga, to właśnie ja Go zobaczę nie kto inny. Moje serce już tęskni do tej chwili.

Dziewczynka: Ze spotkania z Hiobem rozumiem, że Dom Chleba, to dom dziękczynienia Bogu i wielbienia Go mimo trudności i różnych chorób.

 

Dziewczynka: Człowieku, wyglądasz jak król i trochę się wstydzę, ale proszę Cię powiedz mi co to jest Dom Chleba?

Król Dawid: Tak, ja JESTEM KRÓLEM. Sam BÓG mi obiecał, że mi zbuduje DOM. Wierzę, że dom, który Bóg mi zbuduje będzie Domem Chleba, a sam Bóg będzie w nim jak Chleb. Już tęsknię do tego chleba, to znaczy do jasnego spotkania z Bogiem moim.

 

Dziewczynka: Mędrcze, kim ty jesteś?

Pojawia się Izajasz. Dziewczynka pyta:

Kimże ty jesteś o prawy człowieku?

Izajasz: Jam widzący. Izajasz.

Dziewczynka: Powiedz mi proszę, co to jest Dom Chleba?

Izajasz: "Święty, święty, święty jest Pan Zastępów, cała ziemia jest pełna Jego chwały" (lz 6, 3b), ale Pan sam da ci znak, gdzie szukać chleba i szczęścia, "Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwie Go imieniem Emmanuel" (Iz 7, 14) - Bóg z nami. On jest dawcą chleba i życia.

Dziewczynka: A więc Domem Chleba jest Emmanuel, Bóg z nami.

Izajasz: Idź proszę i bądź wierna Panu.

 

 (Nadchodzi Micheasz). Dziewczynka:

Dzień dobry człowieku. Kim ty jesteś?

Micheasz: Dzień dobry. Jestem prorokiem Micheaszem.

Dziewczynka: Powiedz mi proroku, jak myślisz, co to jest Dom Chleba?

Micheasz: O domu chleba, "Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich. Z ciebie mi wyjdzie ten, który będzie władał w Izraelu, a pochodzenie jego od początku, od dni wieczności" (Mi 5,1).

Dziewczynka: Betlejem - Dom Chleba, z ciebie wyjdzie Emanuel – Bóg z nami, który będzie dawcą chleba dla wielu i uczyni ich dobrymi jak chleb.

 

Scenę zwiastowania poprzedza pieśń: „Archanioł Boży Gabryjel”

Pojawia się anioł: Raduj się, uczyniona pełną łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami.

Maryja zmieszana zniża ręce z chlebem.

Anioł: Nie bój się Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On nazwany Synem Najwyższego, a dobry będzie jak chleb. On powie o sobie: "Jestem chlebem Bożym, który z nieba zstępuje i daje życie światu" (por. J 6, 33). Kto Go będzie spożywał nie umrze na wieki, lecz życie otrzyma (por. J 6,50-51).

Maryja:

Jakże? Jakże się to stanie? Jakże się stać mogą tak wielkie tajemnice, skoro ja nie mam męża?

Anioł: Duch Święty, który ożywia ten chleb, zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego, która jest mocą Tego Chleba, osłoni Cię. Dlatego też Twój Syn, który narodzi się z Ciebie, a pocznie się z Boga, będzie podobny do Ciebie w człowieczeństwie, bo Ty jesteś Jego Matką. Wcześniej Ty, o Pełna Łaski, stałaś się dzięki Jahwe, ze względu na Syna, podobna do Niego w świętości.

Maryja całuje chleb i mówi: Oto ja, Służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa Twego.

 

Scenę narodzenia poprzedza kolęda: W śr6d nocnej ciszy. Na scenie Matka Boża z Panem Jezusem i św. J6zefem. Podchodzą pasterze. Kłaniają się i mówią: Anioł nam powiedział o Tobie, Panienko i o Twoim Synu. Wiemy, że jesteście święci. Nie mamy nic w darze, ale dzielimy się swoją biedą. Przyjmij, o Matko Najświętsza, trochę chleba i wina na wzmocnienie dla Ciebie i świętego Józefa.

Aniołowie śpiewają :

Chleb i wino przynosimy

Chleb i wino darujemy

O przemianę Cię prosimy

Jezu przemień Nas 

 Podają chleb i wino mówiąc:...~ spójrz  Maryjo, jadą bogaci panowie.

 

Wjeżdżają mędrcy, kłaniają się nisko i mówią: Witaj piękna Panienko - i Matko Króla królów. Gwiazda nas tu przywiodła. Sam Bóg dał nam znak - że się narodził Jego Syn. Kochamy Cię Jezu całym sercem, wierzymy że jesteś Synem Bożym, ufamy że Twoje królowanie zmieni świat ku dobru. Wielbimy Twoje święte Ciało i Twoją świętą Krew.

Nadchodzi Syrach, oddaje pokłon i mówi: Bądź pochwalona Dziewico i Matko, godna jesteś wszelkiej czci, skoro sam Bóg uczcił Cię dając Ci swego Syna. "Każda istota żyjąca lubi podobną do siebie" (Syr 13, 15a). Żyjący Bóg upodobał sobie w Tobie. "Każdy człowiek lubi tego kto jest mu równy" (Syr 13, 15b) - Syn Boży, Jezus otrzymał od Ciebie całą naturę ludzką, Tyś Jego rodzicielką; On również upodobał sobie w Tobie.

Jam niegodny Twój czciciel, Syrach. "Będąc jeszcze młody zanim zacząłem podróżować, szukałem jawnie mądrości w modlitwie. Skierowałem ku niej moją duszę i znalazłem ją dzięki czystości" serca (Syr 51,13.20a). Teraz to moje małe serce oddaję Tobie, o Pani, bo to szczyt mądrości.

Podchodzi Izajasz i Micheasz, kłaniają się z uwielbieniem i stają z boku.

 Nadchodzi św. Paweł kłania się nisko i mówi:

Oto teraz "nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod prawem aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo" Boże (Ga 4, 4-5).

O Pełna Łaski, zechciej przyjąć dar chleba, bo chleb będzie potrzebny i Tobie, i Twemu Synowi. On przemieni chleb w swoje Ciało, w Ciało, które otrzymał od Ciebie, o Pełna Boga. Jemu chwała na wieki.

 

Pieśń: Witaj Jezu, Synu Maryi...

Podchodzi św. Jan Ewangelista: Witaj, Niewiasto obleczona w słońce. Przez stałość Twojej doskonałości depczesz stopami księżyc – znak zmienności. O pełna blasku, nad Twoją głową jest wieniec z chwały dwunastu pokoleń Izraela. Tyś Królową Ludu Wybranego przez Boga, czyli Kościoła Świętego. Tobie chwała, boś Matką Tego, na którego czekamy od wieków, Matką przepowiadanego przez Jakuba, Izajasza, Micheasza... Matką Tego, o którym od wieków śpiewa Biblia (podaje Matce Bożej Biblię i następuje śpiew: Piękna jesteś jak słońce).

 

Podchodzi mała dziewczynka i trzyma chleb w kształcie serca i mówi: Witaj "DOMU CHLEBA", witaj Potomku Judy, witaj Emmanuelu przepowiadany przez proroków i mędrców. Chcę jak Ty serce moje jako bochen chleba podzielić dla tych, których głód uśmierca. Ty  proszę, spraw to o Panienko z nieba, aby dla wszystkich starczyło mi serca.

(Dziewczynka łamie chleb i dzieli między obecnych, a wszyscy śpiewają: Bóg się rodzi).